freiVERS | dimsch rausch

ii hob mein schottn en pause gschickt

ii hob mein schottn en
pause gschickt
de oidn schuach endlich
nimma gflickt
und a en wei zun
essig wean lossn
oi de bleedn witz hetz auf
meine kostn

den tschick en aschinger ned zua d
lippn hifian
a gösn, und stichts, tuat
nimma sigian
a wauns ollaweu rengt en mia scheint
trotzdem de sun
und a waun ii ned genau waas wia ii waas
nua dass iihs kaun

so schauts aus en an grund
a so schauts aus en meim grund
aufn ruckn ana haund
de finga brich ii ma nimma

do is ana gaunga dea
hund woa zu zwiida
med an lochn so schwaunga dea
oasch kummt nie wieda
med an grinsa so braat wia de
donau is laung
und ois wos entruckt woa find aum
end in mia zaum

des umadumbuckln lossn grod
steh ii heit do
aus an eckatn kammal de
wööd so rund, pfau
schwoaz und weiß nua guad zun
grundian fias fäam
und waun ii liagn muass daun nua mea untan
mond und de stean

nei geht des, nei geht des und
auße wiads foan
hidurch, s ziagt eh
gib eam en spoan
en an plan wo a hint oasch wo nua a
easta plotz zöht
hob ii fia eich en
mittlraung gwöht

so schauts en mia aus
a genau so schaut des aus
auf meine finga kaunst hischaun
de hoitn ois zam

 

dimsch rausch

 

freiVERS ist unser Wort zum Sonntag.
Du hast auch einen freiVERS für uns?
schreib@mosaikzeitschrift.at

<< mehr Prosa | mehr Lyrik >>